Tin jest elementem metalicznym z angielską nazwą (Stannum) i symbolem elementu Sn. Jest to główny metal grupy grupy IVA z liczbą atomową 50 i względną masą atomową 118,71. Jest to metal grupy IVA o temperaturze topnienia 231,89 stopni, temperaturze wrzenia 2260 stopni i gęstości 7,28 g/cm³. Tin to metal o niskiej zawartości srebrzysto-biały metalowy połysk. Czysta cyna jest miękka, ma dobrą plastyczność w temperaturze pokojowej, jest chemicznie stabilna i nie jest łatwo utleniana.
Często zachowuje błyszczący, srebrny połysk. TIN stanowi 0. 004% skorupy ziemskiej, z których prawie wszystkie istnieją w postaci kassiterite (tlenek cyny). Istnieje również bardzo niewielka liczba rud siarczkowych cyny. Jako jeden z „twardych metali” (złoto, srebro, miedź, żelazo i cyna), jest używana przez ludzi już od 2000 r. Obecnie cyna jest wykorzystywana głównie do tworzenia lutu, płyty cynowej, stopów i produktów chemicznych, które są szeroko stosowane w branżach takich jak elektronika, technologia informacyjna, urządzenia elektryczne, chemikalia, metalurgia, materiały budowlane, opakowanie żywności, maszyna, energia atomowa i lotnictwo.
